نقاشیهای ایمان ملکی

 

نقاشیهای ایمان ملکی

سبک‌های نگارگری -قسمت اول

در نگارگری سبک‌های گوناگونی وجود دارد، از جمله:

• دریافتگری (امپرسیونیسم)
• هیجان‌نمایی (اکسپرسیونیسم)
• دَوَرانگری
• حجمگری (کوبیسم)
• گرافیک
• طراحی آرم
• پیکتوگرامها
• هنرآرت دکو
• بیل بورد
• طراحی وب

دریافتگری یا امپرسیونیسم شیوه هنری گروه بزرگی از نگارگران آزاداندیش و نوآور فرانسه در نیمه دوم سده نوزدهم بود که بزودی جهانگیر شد. این شیوه مبتنی است بر نشان دادن دریافت و برداشت مستقیم هنرمند از دیده‌های زودگذر با بکار بردن لخته رنگ‌های تجزیه شده و تابناک برای نمایش لرزش‌های نور خورشید. در این روش اصول مکتبی طراحی دقیق و سایه روشن کاری و ژرفانمایی (پرسپکتیو) فنی و ترکیب بندی متعادل و معمارانه رعایت نمی‌شود.

شیوه دریافتگری به عنوان انجمنی خصوصی از سوی گروهی از هنرمندان ساکن پاریس آغاز شد و این انجمن در سال۱۸۷۴ به نمایش همگانی آثار خود پرداخت. نام این جنبش از نام یک نقاشی از کلاود مونه به نام دریافتی از طلوع آفتاب (در فرانسوی: Impression, soleil levant) گرفته شده است. نام امپرسیونیسم را نقادی به نام لویی لِروی در یک نقد هجوآمیز ساخت. دریافتگری همچنین نام نهضتی در موسیقی است.

در این سبک نقاشان از ضربات "شکسته" و کوتاه قلم مو اغشته به رنگهای خالص و نامخلوط به جای ترکیب های ظریف رنگها استفاده می کنند. مثلا، به جای ترکیب رنگهای ابی و زرد برای تولید سبز انها دو رنگ ابی و زرد را مخلوط نشده بروی موم قرار می دهند تا رنگها "حس" رنگ سبز را در نظر بیننده بوجود بیاورد. انها در نقاشی صحنه های زندگی مدرن در عوض جزئیات، تاثیرات کلی واضح را نشان می دهند.

اکسپرسیونیسم یا هیجان‌نمایی (Expressionism) نام یک مکتب هنری است. اکسپرسیونیسم شیوه‌ای نوین از بیان تجسمی است که در آن هنرمند برای القای هیجانات شدید خود از رنگ‌های تند و اشکال کَجوَش (معوج) و خطوط زمخت بهره می‌گیرد. دوره شکل گیری این مکتب از حدود سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۵ میلادی بود ولی در کل این شیوه از گذشته‌های دور باهنرهای تجسمی همراه بوده و در دوره‌های گوناگون به گونه‌هایی نمود یافته‌است. برای نمونه مکتب تبریز در نگارگری ایرانی و مکتب سونگ در هنر چین را اکسپرسیونیست هنر ایران و چین می‌نامند.

پیشینه

عنوان «اکسپرسیونیسم» در سال ۱۹۱۱ برای متمایز ساختن گروه بزرگی از نقاشان به کار رفت که در دههٔ اول سدهٔ بیستم بنای کار خود را بر باز نمایی حالات تند عاطفی، و عصیان گری علیه نظامات ستم گرانه و ریاکارانهٔ حکومت‌ها، و مقررات غیر انسانی کارخانه‌ها، و عفونت زدگی شهرها و اجتماعات نهاده بودند. این هنرمندان برای رسیدن به اهداف خود رنگ‌های تند و تشویش انگیز، و ضربات مکرر و هیجان زدهٔ قلم مو، و شکل‌های اعوجاج یافته و خارج از چارچوب را با ژرفا نمایی به دور از قرار و سامان ایجاد می‌کردند و هرآنچه آرامش بخش و چشم نواز و متعادل بود از صحنهٔ کار خود بیرون می‌گذاشتند. بدین ترتیب بین سالهای ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ مکتب اکسپرسیونیسم با درکی خاص از هنر خاص ونسان ونگوگ و به پیشتازی نقاشانی چون کوکوشکا، امیل نولده و کرشنر در شهر درسدن و با عنوان «گروه پل» به وجود آمد.

هنرمندان

• جیمز انسور در ۱۸۶۰در بلژیک به دنیا آمد و در ۱۹۴۹ در همان شهر درگذشت.
• ادوارد مونک نروژی که پردهٔ معروفش جیغ در سال به تنهایی مفهوم کامل شیوهٔ اکسپرسیونیسم را در نظر بیننده روشن می‌سازد.
• امیل نولده در ۱۸۶۷در شلزویگ،ناحیه‌ای در شمال غربی آلمان متولد شد و در۱۹۵۶ در سیبول درگذشت.

وی با تجسم بخشیدن به پندارهای دینی و صور کابوسی ذهن آشفته‌اش یکی از نقطه‌های اوج این شیوه را در وجود می‌آورد.

• ژرژ روئو در ۱۸۷۱ در پاریس متولد شد و ۱۹۵۸ در همان شهر از دنیا رفت.

وی در بیشتر آثارش الهامات دینی و تلخ کامی‌های خود را با شکلهای زمخت و چهره‌های سرد و عبوس (که از جهاتی یادآور تصویر سازی قرون وسطایی و تنگ افتاده در فضایی فشرده‌اند)مجسم می‌سازد. او همچنین در آثارش رنگهای تند و تیره و خطوط سیاه بسیار کلفت(همانند بند کشی سربی در شیشه‌های منقوش کلیساهای گوتیک) به کار می‌برد.

• کته اشمیت کلویتز متولد کالینینگراد(Kaliningrad)در ۱۸۶۷ و در درسند (Dresden) در سال ۱۹۴۵ درگذشت.

اکسپرسیونیسم در فرانسه

در فرانسه می‌توان دو مکتب اکپرسیونیسم و فوویسم را از برخی جهات فنی و صوری چون،رنگ‌های به نهایت تند، شکلهای ساده شده،جزییات از قلم افتاده،با هم قرین و مشابه دانست. ولی فوویست‌ها از رنگهای تند و خطوط ضخیم برای ایجاد نمای دیداری استفاده می‌کردند حال آنکه اکپرسیونیست‌ها از این خصوصیات برای بیان حالات درونی سود می‌جستند.

اکسپرسیونیسم در انگلستان

انگلستان از این نهضت‌های هنری برکناری ماند و تنها ماتیو اسمیث با آثار فوویست‌ها آشنایی یافت و به شیوهٔ آنان رنگهای گرم و تابان بر پرده‌های خود نشاند. اکسپرسیونیسم با سجیهٔ عصیانگری و مهار گسیختگی خود اصولا از پسند خوی خوددار و سنت پرست انگلیسی‌ها به دور بود.

پیکره سازی

پیکره تراشی اکسپرسیونیستی به کارگیری حفره و برآمدگی، راست خطی و خمیدگی، برش و حجم آفرینی به شیوهٔ حجم گری، اعوجاج بخشی و برهم زنی تناسبات طبیعی به شیوهٔ اکسپرسیونیسم، بر ما عرضه می‌دارد. زادکین پیکره تراش روسی(که در فرانسه به کار مشغول بود) آثاری در این سبک از خود به جا گذارده‌است. با بهره برداری از اصول و اسلوب آن مکتب متدرجا تمایلات اکسپرسیونیستی را در آثار خود نمایان ساخت، و سرانجام تنها آن شیوه را برای ابراز عصیان و بدبینی عمیق خود مناسب یافت.

جنگ‌های جهانی

پس از جنگ جهانی اول اکسپرسیونیسم گسترش و تنوع بیشتر یافت. درهلند،بلژیک،دانمارک،ایتالیا و سپس در آمریکا شیوهٔ نامبرده طبعا با پاره‌ای تمایلات و رنگهای محلی آمیخته شد و آثار فراوان و گوناگون به بار آورد. پس از جنگ جهانی دوم اکسپرسیونیسم در آلمان و دانمارک هلند و بلژیک و فرانسه شکوفایی و جنبش تازه یافت، و از ۱۹۴۸ به بعد اکسپرسیونیسم با هنر انتزاعی در آمیخت و تحولی عمده به وجود آورد که مرکز باروری آن این بار به نیویورک انتقال یافت.

 

سبک‌های نگارگری -قسمت دوم

کوبیسم یا حجم‌گری یکی از سبک‌های هنری است.

کوبیسم در فاصله سال های 1908-1907 به عنوان سبکی جدی در نقاشی و تا حد محدودتری در مجسمه‌سازی ظهور کرد،که از نقاط عطف هنر غرب به شمار می آید.

معرفی

واژه کوبیسم از ریشه Cube به مکعب اخذ شده. کوبیستها کوشش می کنند تا کلیت یک پدیده(وجوه مختلف یک شیء) را در آن واحد در یک سطح دو بعدی عرضه کنند،کوبیسم از این جهت مدعی رئالیسم بود،ولی نه رئالیسم بصری و امپرسیونیستی بلکه رئالیسم مفهومی.آنها همچنین در تلاش بودند تا ذهنیت خود را از اشیا و موجودات به صورت اشکال هندسی بیان کنند.از این رو آنچه را که در واقعیت است به گونه ای که در چشمان ما قابل رویت است نمی بینیم.

مراحل

کوبیسم به دو مرحله تقسیم می شود:

• کوبیسم تحلیلی 12-1911
• کوبیسم ترکیبی14-1912

در واقع میتوان گفت کوبیسم در پشت چشمان ماست

تاثیرات

این سبک جنبشی خلاق و زایا را به وجود آورد که به پیدایش حرکت ها و سبک های فراوانی در قرن بیستم منتهی شد،که از آن جمله فوتوریسم،اورفیسم،پوریسم(ناب گرایی)و ورتیسم را می توان نام برد.

هنرمندان

بجز ژرژ براک و پابلو پیکاسو که از آنها به عنوان آفرینندگان این سبک یاد شده، خوان گریس بخصوص پس از این دو و درغالب کوبیسم ترکیبی به خلق آثاری پرداخت یکی ار مشهورترین آثار نقاشی دنیا، گورنیکا، اثر پیکاسو و در سبک کوبیسم است.

منابع

• تاریخ هنر/نوربرت لینتون/ترجمه علی رامین/نشر نی
• سیر هنر در تاریخ

 

گرافیک (یونانی: γραφικός) حیطه‌ای از هنرهای تجسمی است که دارای کاربردهای متنوع و گسترده‌ای است. گرافیک یا به عبارت کاملتر طراحی گرافیک (Graphic design)، بکارگیری تکنیکهای مختلف خلق آثار دوبعدی بر روی سطوح مختلف نظیر کاغذ، دیوار، بوم، فلز، چوب، پارچه، پلاستیک، نمایشگر رایانه، سنگ و ... است که در جهت رساندن پیامی خاص به بیننده انجام بپذیرد. از جملهٔ این تکنیکها می‌توان به: عکاسی، اچینگ، نقاشی، روشهای مختلف چاپ اشاره نمود. در هنر طراحی گرافیک از عکس، تکنیکهای مختلف طراحی (مداد، کنته، ذغال، پاستل گچی، پاستل روغنی، قلم و مرکب، مداد رنگی)، تکنیکهای مختلف نقاشی (رنگ و روغن، آبرنگ، گواش، رنگهای آکریلیک)، کلاژ، انواع روشهای چاپ دستی (سیلک اسکرین و باتیک) و هرنوع روش خلق تصویر استفاده می‌شود.

حیطه‌های مختلف در طراحی گرافیک

در طراحی گرافیک، حیطه‌ها و تخصصهای مختلفی وجود دارد:

• ارتباط بصری (Visual communication)- مانند:
  • طراحی پوستر
  • طراحی جلد
  • طراحی علامت (Sign)
  • طراحی نشان (Logo)
  • طراحی حروف
  • طراحی آگهی تبلیغاتی
  • صفحه آرایی برای کتاب و نشریه
  • طراحی صفحات وب
  • طراحی چاپ برای بسته‌بندی
• تصویرسازی (Illustration)- مانند:
  • تصویرسازی برای کتابهای کودک، کتابهای علمی و آموزشی
  • تصویرسازی برای نشریات
  • طراحی نقشه

 

دَوَرانگری یا ورتیسیسم (Vorticism) یک جنبش هنری کوتاه مدت بود که در اوایل قرن بیستم در انگلستان به وجود آمد. این تنها جنبش هنری انگلیسی بود که در این زمان و کمتراز سه مانداش.

واژه «ورتیسیسم» را ارزا پاوند (Erza Pound) در سال ۱۹۱۳ به این جنبش داد، اما مهمترین هنرمند این جنبش ویندهم لوئیس (Wyndham Lewis) بود و او از یک سال قبل داشت در این سبک نقاشی می‌کرد. جنبش دورانگری از ورتیسیس حجمگری (کوبیسم) درآمد، اما به مدرنی آینده‌گری نزدیکتر است.اصل فرق دورانگری و آینده‌گری شیوه نشان دادن حرکات است. در دورانگری مدرنیسم را به عنوان یک سری خط کلفت نشان میدهند که چشم را به طرف وسعت تابلو میکشند.

با اثرپذیری از حجمگری (کوبیسم) و آینده گری در آغاز جنگ جهانی یکم پدید آمد. از شناسه‌های این سبک نگارگری غیر بازنمایی، بکارگیری کمان و زاویه‌های چندگانه در رویه‌ای تخت برای پدید آوردن تجسمی دَوَرانی، یا القای چرخش و التهاب گردابی است که نگاه نگرنده را به کانون خود فرومی کشد.

در تاریخ تاکنون تنها یک نمایش کارها دورانگرها برگزار شده آن هم در سال ۱۹۱۵ در نگارخانه دوره (Dore Gallery) بود. بعد از ان، بخاطر جنگ جهانی اول جنبش دورانگری از میان رفت. در سالهای بعد از جنگ « گورو X » سعی کرد این جنبش را از اول زنده بکنند، اما نتوانست.

برگرفته از فرهنگ مصور هنرهای تجسمی، پروِیز مرزبان و حبیب معروف، تهران 1377.

 

طراحی وب

'طراحی یا آراستن صفحه هایِ رسانه وب'، و یا سایت‌ها و نرم افزارهای وب، بوسیله اَبَرمتن یا زبان‌های نشانه‌گذاری مانند اچ‌تی‌ام‌ال، و با کمک الگوهای آبشاری وب (یا CSS) و تصویرها (یا Images)، با رعایت درست استانداردهای وب، را طراحی وب می گویند.

طراحی وب یعنی طراحی یک یا تعدادی صفحه، از جنس اَبَرمتن، پیوند داده شده و پیوسته به یکدیگر، می تواند مجموعه ای باشد از طراحی گرافیک، طراحی نمای گرافیکی کاربری (یا GUI)، تصویرسازی یا کاریکاتور، پویا نمایی یا انیمیشن، نوشتن متن، برنامه نویسی و کد نویسی، نوشتن کد الگوهای آبشاری وب (یا CSS) و از همه مهم‌تر، طراحی سناریو و چگونگی ساختار سایت، روش قرار گرفتن صفحه ها، یا به عبارتی ساده تر، طراحی نقشه کاربری. طراحی گرافیک تنها بخشی از طراحی وب است.

طراحی وب با طراحی بروشور و طراحی برای چاپ، تفاوت دارد. صفحه‌های وب به گونه‌ای طراحی می‌‌شوند که بر روی نمایشگر رایانه خوب دیده شوند، بنابراین بیشینه دقت تصاویر، دقت نمایشگر است. برخلاف بروشور و روش طراحی برای چاپ، که داده ها در چند صفحه و به گونه یکجا در اختیار کاربر قرار می‌‌گیرد، در صفحه‌های وب این داده ها بر روی کامپیوتر سرویس دهنده ذخیره می‌‌گردند، و کاربر تنها هر صفحه‌ای که احتیاج داشته باشد را با نرم افزار مرورگر اینترنت رایانه، مرور می‌‌کند. این باعث می‌‌شود تا در بخش بندی داده ها و در دسترس گذاشتن‌ آنها، به شکلی متفاوت برخورد شود. از طرف دیگر جابجایی داده ها و در دسترس گذاشتن آنها از دید نرم افزاری، در شبکه ها، محدودیت هایی برای طراحی وب ایجاد می‌‌کند. به عبارتی دیگر، برتری این نوع از انتشار دیجیتالی - الکترونیک داده ها بر سایر رسانه‌ها، که باعث می شود هر کاربری در هر گوشه جهان به آسانی به آنها دسترسی داشته باشد، رسانه وب را فراگیرتر نموده.

بنابراین نرم افزارهای طراحی وب، به کلی با دیگر نرم افزارهای طراحی و چیدمان متفاوت هستند. نا آشنایی طراح های گرافیک با نرم افزارهای وب، یکی از دلیل های تمایل نداشتن آنها به طراحی وب است. در سال هايی که استفاده از وب هنوز فراگیر نشده بود، شمار کمی از طراح های گرافیک درگیر طراحی وب بودند، اما اکنون، طراحی وب، وابسته به همکاری برنامه نويسان و طراح های وب و گرافیست ها شده است.

طراحی وب، بخشی از ساخت یک وب سایت است، که می تواند شامل تنظیم وب سرور یا داده‌گاه وب، نوشتن نرم افزارهای وب و برقراری امنیت وب سرور یا «داده‌گاه» باشد.

طراح وب

هر طراح و گرافیستی که زبان کد نویسی بلد باشد و استانداردهای وب را رعایت کند، بتواند طراحی گرافیک با ظرافت و ریزه کاری برای وب انجام دهد، ساختار هنری و چیدمان صفحه ها را انجام دهد، همچنین روش قرار گرفتن صفحه بر روی یک داده‌گاه یا سرور را مشخص کند و از دانش فنی فرستادن و دریافت فایل آگاه باشد، یک طراح وب است. طراح وب یعنی یک طراح هنری - فنی، کسی که تا اندازه ای دیدگاه فنی دارد، ولی در کنار آن زیبایی شناسی می داند و طراحی گرافیک می کند، همچنین کارایی سایت (یا Usability) و روش دسترسایی، یا در دسترس قرارگرفتن سایت (یا Accessibility) را طراح وب، همانند یک مدیر هنری-فنی مشخص می کند.

تاریخچه

تیم برنرز لی، بنیانگذار شبکه جهانی وب، با برپایی یک سایت وب در آگوست ۱۹۹۱، نام خود را به عنوان نخستین طراح وب در تاریخ نگاشت. او در نخستین سایت وب اش، از اَبَرمتن و پیوندی برای ایمیل (پست الکترونیک) استفاده کرده بود.

در آغاز، سایتهای وب با کُدهای ساده «اچ‌تی‌ام‌ال» نوشته می شدند، گونه ای از زبان کُدنویسی که ساختار ساده‌ای به وب سایت ها می داد، شامل سرتیتر و پاراگراف، و توانایی پیوند دادن به صفحه های وب دیگر، با اَبَرمتن. در مقایسه با روش های دیگر، این راه تازه و متفاوتی بود که کاربران به سادگی می توانستند با یک مرورگر، صفحه های پیوند خورده را باز کنند.

با پیشرفت وب و هنر طراحی آن، زبان کُد نویسی اش، اَبَرمتن یا اچ‌تی‌ام‌ال، پیچیده تر و پرانعطاف تر شد. ابزاری مانند جدول ها که بیشتر برای نمایش نمودارهای داده ای بودند، بزودی مورد استفاده نادرست، برای چیدمان های پنهان در صفحه های وب قرار گرفتند. با پیدایش صفحه های الگوی وب یا «CSS»، روش نادرست طراحی با جدول های پنهان در صفحه، از گردونه خارج، و بجای آن استفاده مناسب از صفحه های الگوی وب یا «CSS»، جایگزین شد.

فن آوری های یکپارچه سازی داده‌گاه ها (Database)، مانند زبان‌های کُدنویسی سمت سرور (Server-Side Scripting) مانند CGI, PHP, ASP.NET, ASP, JSP و ColdFusion، و استانداردهای طراحی مدرن با الگوها (CSS)، ساختار سایت های وب را باز هم تغییر داده و آنرا پیشرفته تر کرده اند.

همچنین با آمدن نگاره های جاندار و فن آوری های پویانمایی به صفحه ها، مانند فِلَش (Flash)، چهره وب بیشتر از پیش تغییر کرد و توانمندی های تازه به سازندگان رسانه و طراح های وب داده شد، و توانایی های بیشتر و کارایی ها تازه مرورگرها برای اچ‌تی‌ام‌ال.

نرم افزارهای طراحی وب

همان گونه که طراح های گرافیک با پيشرفت نرم افزارهای رايانه ای، ناچار شدند تا کار طراحی با آنها را فرا بگیرند، برای طراحی وب نیز ناگزیرند تا با نرم افزارهای خاص طراحی وب آشنا شوند، با این تفاوت که بجز ساختن بخش های گرافیکی یک سایت وب، کاربر می تواند همه صفحه ها را به سادگی در یک نرم افزار ویرایش کننده متن رایانه، با رعایت استانداردهای وب، بسازد و پس از آن، فایل های ساخته شده را، روی داده‌گاه یا سرور بفرستد. برخی از زبان های رايج برنامه نويسی و نوشتن کد اَبَرمتن برای وب عبارتند از: «اچ‌تی‌ام‌ال» (html)، جاوا اسکريپت، CSS ،ASP ،PHP ،CGI ،XML و غیره.

برخی از برنامه های مورد استفاده در طراحی وب: Adobe Photoshop ،Adobe Flash ،Adobe Dreamweaver ، Adobe GoLive و غیره. همچنین نرم‌افزارهای غیر استانداردی مانند Microsoft FrontPage بیشتر با نام «تولید کننده صفحه های وب مایکروسافت» شناخته می شوند تا نرم افزار طراحی وب، به گونه ای که جفری زلدمن، از طراح های بسیار سرشناس سبک طراحی استاندارد وب، این نرم افزار را به دلیل سرکشی از استانداردها، «نرم افزار ساخت صفحه های مرورگر اینترنت مایکروسافت (یا IE)» و نه وب، معرفی کرده.

همچنین در برخی از سبک‌های طراحی وب، که بر اساس نرم افزار فلش طراحی شده اند از طراحی دستی که با نرم افزارهای گرافیکی همچون Freehand و یا Illustrator بهینه گشته اند استفاده می شود. سبک نوین در زمینه طراحی و اطلاع رسانی در جامعه کنونی وب، به سمت قالب فلش سوق پیدا کرده و به دلیل گستردگی و جانداری ییشتر در فلش، بعضی کاربران مایلند تا از این فن آوری وب برای سایت شان استفاده کنند.

آسان ترین نرم افزار برای طراحی وب، یک ویرایشگر ساده متن رایانه است، جایی که بتوان کدهای ساده را وارد کرد و آنها را روی یک داده‌گاه یا سرور، نگهداری نمود.

آشنایی با سبک هنری کوبیسم - cubis

کوبیسم cubism :

جنبش هنری که به سبب نوآوری در روش دیدن، انقلابی ترین و نافذ ترین جنبش هنری سده بیستم به حساب می آید. کوبیست ها با تدوین یک نظام عقلانی در هنر کوشیدند مفهوم نسبیت واقعیت، به هم بافتگی پدیده ها و تاثیر متقابل وجوه هستی را تحقق بخشند. جوهر فلسفی این کشف با کشفهای جدید دانشمندان- به خصوص در علم فیزیک- همانندی داشت.
جنبش کوبیسم توسط "پیکاسو" و "براک" بنیان گذارده شد، مبانی زیبایی شناختی کوبیسم طی هفت سال شکل گرفت
(1914-1907) با این حال برخی روشها و کشفهای کوبیست ها در مکتبهای مختلف هنری سده بیستم ادامه یافتند. نامگذاری کوبیسم(مکعب گرایی) را به لویی وُسِل، منتقد فرانسوی نسبت می دهند، او به استناد گفته ی ماتیس در باره ی « خرده مکعب های براک» این عنوان را با تمسخر به کار برد، ولی بعدا توسط خود هنرمندان پذیرفته شد.
کوبیسم محصول نگرشی خردگرایانه بر جهان بود. به یک سخن، کوبیسم در برابر جریانی که رمانتیسم دلاکروا، گیرایی حسی در امپرسیونیسم را به هم مربوط می کرد، واکنش نشان داد و آگاهانه به سنت خردگرا و کلاسیک متمایل شد. پیشگامان کوبیسم مضمونهای تاریخی، روایی، احساسی و عاطفی را وانهادند و عمدتا طبیعت بیجان را موضوع کار قرار دادند. در این عرصه نیز با امتناع از برداشتهای عاطفی و شخصی درباره چیزها، صرفا به ترکیب صور هندسی و نمودارهای اشیا پرداختند. آنان بازنمایی جو و نور و جاذبه ی رنگ را – که دستاورد امپرسیونیستها بود – از نقاشی حذف کردند و حتی عملا به نوعی تکرنگی رسیدند. با کاربست شکلهای هندسی از خطهای موزون آهنگین چشم پوشیدند و انگیزشهای احساسی در موضوع یا تصویر را تابع هدف عقلانی خود کردند.
شاید مهمترین دستاورد زیبایی شناختی کوبیستها آن بود که به مدد بر هم نهادن و درهم بافتن تراز ها(پلانها)ی پشتنما نوعی فضای تصویری جدید پدید آوردند. در این فضای کم عمق، بی آنکه شگردهای سه بعد نمایی به کار برده شود، حجم وجسمیت اشیا نشان داده شد.

کوبیست ها – برخلاف هنرمندان پیشین – جهان مرئی را به طریقی بازنمایی نمی کردند که منظری از اشیا در زمان و مکانی خاص تجسم یابد. آنان به این نتیجه رسیده بودند که نه فقط باید چیزها را همه جانبه دید، بلکه باید پوسته ظاهر را شکافت و به درون نگریست. نمایش واقعیت چند وجهی یک شی مستلزم آن بود که از زوایای دید متعدد به طور همزمان به تصویر در آید، یعنی کل نمودهای ممکن شیء مجسم شود. ولی دستیابی به این کل عملا غیر ممکن بود. بنابراین بیشترین کاری که هنرمند کوبیست می توانست انجام دهد، القای بخشی از بی نهایت امکاناتی بود که در دید او آشکار می شد. روشی که او به کار می برد تجزیه صور اشیاء به سحطهای هندسی و ترکیب مجدد این سطوح در یک مجموعه به هم بافته بود. بدین سان، هنرمند کوبیست داعیه واقعگرایی داشت، که بیشتر نوعی واقعگرایی مفهومی بود تا واقعگرایی بصری.
کوبیسم را معمولا به سه دوره تقسیم می کنند: مرحله ی اول که آن را « پیشاکوبیسم» یا « کوبیسم نخستین» می نامند، با تجربه های مبتنی بر آثار متاخر سزان و مجسمه های آفریقایی و ایبریایی مشخص می شود این مرحله با تکمیل پرده «دوشیزگان آوینیون» اثر پیکاسو(اوایل 1907) به پایان می رسد. ساختار این پرده آغاز کوبیسم را بشارت می دهد؛ زیرا جابجایی و درهم بافتگی ترازها، تلفیق همزمان نیمرخ و تمامرخ و نوعی فضای دوبعدی را در آن می توان مشاهده کرد.       در ادامه مطلب توضیحات کامل همراه با تصاویری از نقاشی کوبیسم می باشد   این تصاویر بسیار زیبا می باشند که واقعا حیفه از دستش بدید   بر روی ادامه مطلب کلیک کنید